رادارهای شناختگر با استفاده از قابلیت تعیین تطبیق شکل موج ارسالی، با توجه به پارامترهای دینامیکی هدف تحت ردگیری، موجب کاهش خطاهای ردگیری نسبت به رادارهای کلاسیک می شوند. ایده اصلی این مقاله استفاده از این بهبود برای پیشنهاد دیدگاهی جدید در طراحی پارامترهای اساسی رادار می باشد. در این مقاله ابتدا با در نظر گرفتن یک رادار ردگیر مرجع به عنوان نمونه، به طراحی پارامترهای اساسی یک رادار کلاسیک پرداخته می شود. در رادارهای ردگیر کلاسیک معیار طراحی پارامترهای اساسی آنتن، نیازمندی های دقت زاویه سنجی می باشد. پیشنهاد ارائه شده در این مقاله برای طراحی پارامترهای اساسی آنتن، معیار قرار دادن حد تفکیک زاویه ای جهت تعیین پهنای پرتو و استفاده از مفاهیم و قابلیت های رادار شناختگر جهت کاهش خطاهای ردگیری می باشد. با مقایسه دو طراحی مشخص می شود که به ازای خطای ردگیری ثابت، با استفاده از تکنیک های نوین در زمینه رادارهای شناختگر، می توان کاهش شدیدی در تعداد المان های آرایه، و متعاقب آن کاهش هزینه ساخت رادارهای آرایه فازی ایجاد نمود. این کاهش تعداد المان ها، با توجه به مقدار دقت زاویه سنجی و حد تفکیک زاویه ای مورد نیاز رادار، می تواند به میزان نصف تعداد المان های رادارهای کلاسیک باشد.

در این مقاله به طراحی توام کد ارسالی و فیلتر گیرنده در سامانه های رادار شناختگر به منظور آشکارسازی اهداف در حضور کلاتر پرداخته شده است. با توجه به این که در کلیه تحقیقات انجام شده ماتتریس کوایانس کلاتر معلوم فرض می شود، در این مقاله با فرض نامعلوم بودن ماتریس کواریانس کلاتر و با توجه به مدل کالتر، دو روش (مبتنی بر داده های ثانویه) برای تخمین پارامترهای ماتریس کواریانس کلاتر پیشنهاد و بر مبنای آن ها الگوریتم های شناختگر برای طراحی توام کد ارسالی و فیلتر گیرنده ارائه شده است. نتایج شبیه سازی نشان دهنده آن است که خطای تخمین ماتریس کواریانس کلاتر، افت ناچیزی در کارایی سیستم ایجاد می نماید. همچنین، باافزایش تعداد داده های ثانویه، متوسط سرعت همگرایی الگوریتم های پیشنهادی، به سرعت هنگرایی حالتی که ماتریس کواریانس کلاتر معلوم باشد، میل می نماید.

همسونهی تداخل یک روش کارآمد در تقلیل تداخل در شبکه های بدون سیم است، که می تواند در شبکه های رادیو شناختگر به کار گرفته شود. در همسونهی تداخل یک ماتریس پیش کدگذار مناسب در هر فرستنده پیدا خواهد شد که همه تداخل ها به بخشی از زیرفضای سیگنال در هر گیرنده محدود می شود، این کار سبب می گردد سیگنال مطلوب در بخش دیگر قرار گیرد. بنابراین سیگنال دلخواه توسط یک فیلتر حذف تداخل مناسب به‌راحتی قابل دریافت است. در این مقاله یک روش کاؤمد برای به کارگیری همسونهی تداخل در شبکه رادیو شناختگر ارائه شده است. در روش پیشنهادی گزینش بردارهای پرتودهی برای تشکیل بردارهای گزینش بر اساس بردارهای مجاور با گام هایی به اندازه ی مساوی صورت می گیرد. انتخاب گام های مساوی سبب بهبود سرعت همگرایی الگوریتم شده است. نتایج حاکی از آن است که کارایی و پیچیدگی محاسباتی بسیار بهبود یافته است. برای ارزیابی روش پیشنهادی در تخصیص توان در شبکه‌ مورد بیشینه سازی بهره وری انرژی شبکه و دیگری بیشینه سازی نرخ مجموع شبکه رادیو شناختگر با حفظ نرخ کاربر اولیه در سطح آستانه، آن‌ها ارزیابی شده است. نتایج شبیه سازی نشان دهنده بهبود عملکرد شبکه با استفاده از این روش در هر دو استراتژی است.

در این مقاله به کارگیری روش کالیبراسیون حلقه- بسته برای استفاده در رادار های همدوس مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته است. ایده ی استفاده از چندین رادار که بصورت همدوس کار می کنند تحت عنوان رادار نسل آینده شناخته شده است. در این روش می توان به افزایش چشمگیر نسبت سیگنال به نویز با ضریب N2 دست یافت که N تعداد کل آنتن ها است. برای دست یابی به این مهم، سیگنال های ارسالی هر یک از آنتن ها بایستی در محل هدف بصورت همدوس با یکدیگر جمع گردند که این امر مستلزم کالیبراسیون فاز آرایه می باشد. در این مقاله استفاده از هدف اصلی برای کالیبراسیون فاز آرایه راداری مدلسازی و شبیه سازی شده و نتایج حاصل از شبیه سازی برای ارزیابی دقت روش کالیبراسیون مورد استفاده قرار گرفته اند.

این مقاله به بررسی و مقایسه زاویه سنجی رادار MIMO هم مکان شناختی و رادار آرایه فازی می پردازد. رادار MIMO هم مکان شناختی در هر مرحله از ارسال و دریافت سیگنال، شکل موج ارسالی را به صورت بهینه برپایه اطلاعاتی که از مشاهدات مراحل قبل به دست آمده است، طراحی می کند و در طول همین طراحی، پارامترهای هدف را نیز تخمین میزند. معیار بهینه سازی شکل موج ارسالی در هر مرحله در رادار MIMO هم کان شناختی کمینه کردن کران کرامر-رائو بیزی (BCRB ) می باشد. برای تخمین زاویه هدف در رادار آرایه فازی از روش زاویه سنجی مونوپالس استفاده شده است. نتایج شبیه سازی نشان می دهد که برخلاف تصور موجود، زاویه سنجی با پردازش هم فاز رادار آرایه فازی بر زاویه رادار MIMO هم مکان شناختی با برخورداری از چندگانگی شکل موج برتری دارد. رادار آرایه فازی قادر است با پیچیدگی پیاده سازی بسیار کمتر از رادار MIMO شناختی به عملکردی بهتر از آن، از نظر میانگین مریع خطا و بایاس تخمین زاویه هدف، دست یابد.

میزان بارش اندازه گیری شده توسط رادار با میزان بارش دریافت شده در سطح زمین تفاوت دارد. در نتیجه، برای تعیین میزان بارش با استفاده از داده های رادار، باید داده های رادار را بر اساس داده های زمینی تصحیح کرد. پیوند میان بارش و بازتابندگی رادار نمایی است از Z=aRb. اگر مقادیر ضرایب این مدل درست انتخاب نشود، برآورد مقدار بارش توسط رادار با اشتباه همراه می شود. در این پژوهش بارش های 26 تا 27 آبان 1394 و 10 تا 12 آذر 1395 در ده ایستگاه استان کرمانشاه بررسی شد. در بارش اول زاویة ارتفاع بهینة پرتو انتخاب و رابطة مربوط به آن استخراج شد و ضرایب تصحیح به دست آمد. با استفاده از این رابطه، مقدار بارش برآوردی رادار از 31درصد به 96درصد افزایش یافت و میانگین مجموع بارش برآوردی رادار از 9/8 به 4/32 میلی متر رسید که از میانگین واقعی فقط 1 میلی متر کمتر است. در بارش دوم، با استفاده از داده های بارش رادار، فقط یک معادله استخراج شد و ضرایب تصحیح رادار به دست آمد. نتایج برآورد بارش رادار به این روش نیز مورد قبول بود و میانگین مجموع بارش برآوردی رادار از 6/9 به 5/23 میلی متر افزایش یافت که 4 میلی متر از مقدار واقعی کمتر بود.

لطفا برای مشاهده متن کامل این مقاله اینجا را کلیک کنید.